Op 8 juli neemt Janine Warmerdam afscheid na 23 jaar mbo-onderwijs, ze gaat met pensioen. Van horecaondernemer in Leiden naar onderwijsdirecteur bij mboRijnland. Collega’s kennen haar als iemand die energie krijgt van ingewikkelde vraagstukken. “Ik houd van grote problemen”, zegt ze lachend. “Want juist dan kun je mooie stappen maken.”
Van horeca naar mbo
De nieuwsgierigheid voor het mbo ontstond al voordat ze het onderwijs inging. Samen met haar man runde ze een horecabedrijf in Leiden waar ook mbo-studenten werden opgeleid. “Ik ben gegrepen door die mbo-studenten. Ze zitten op een kantelpunt in hun leven. Als het goed gaat, kunnen ze enorme stappen zetten. Als het slecht gaat, kan het ook de andere kant opgaan. Bijdragen om hen een duwtje in de goede richting te geven, vind ik prachtig.”
Toen Janine besloot de overstap naar het onderwijs te maken, ging ze terug de schoolbanken in voor de lerarenopleiding. Al na een maand kreeg ze een telefoontje van ROC Leiden met de vraag of ze praktijklessen wilde geven. “Boeken vonden de studenten saai. Ik bedacht dat we ook praktijk in de aula konden oefenen met een bakkerijwinkeltje dat ik ergens uit de opslag tevoorschijn toverde. ”Dat bleek het begin van een loopbaan als instructeur, docent, projectleider, adviseur kwaliteitszorg, manager Onderwijs en uiteindelijk onderwijsdirecteur en programmadirecteur Flexpeditie.
Doe mij maar grote problemen
Vlak voor de fusie in 2017 was Janine zelfs tegelijkertijd directeur Onderwijs bij ROC Leiden en adjunct-directeur bij ID College. 
“Ik houd van grote problemen, want dan kun je ook mooie stappen maken”, licht Janine toe. “Ik ben goed in het aanbrengen van structuur en duidelijkheid. Ik kan ook goed buiten de lijntjes kleuren, als de situatie het toelaat. Maar ik kan ook streng en duidelijk zijn. Zodra alles weer op zijn plek valt en de rust is teruggekeerd, krijg ik zin in een nieuwe uitdaging.”
Trots op één mboRijnland
“Ik ben het meest trots op dat we helemaal mboRijnland zijn. Er zit geen oud zeer meer. Dat merk ik door de hele organisatie.” De bereidheid om constant te willen verbeteren om het nóg beter te doen voor onze studenten, vindt ze ongekend. Volgens Janine vraagt goed onderwijs om voortdurend durven veranderen. Ze ziet dat de arbeidsmarkt steeds meer om specialisten vraagt, terwijl opleidingen tegelijkertijd breed genoeg moeten blijven om studenten flexibel inzetbaar te maken. “Je moet niet alleen naar losse opleidingen kijken, maar naar het totaalplaatje. Met een stevige basis en keuzedelen kunnen studenten zich specialiseren zonder dat je voor iedere richting een aparte opleiding nodig hebt.”
Toch is veranderen nooit eenvoudig. “Je hebt te maken met docenten die vanuit hun vak een enorme passie hebben. En terecht. Maar verandering gaat niet alleen over structuren, het gaat ook over mensen. Daarom bestaan er bijna nooit simpele oplossingen.”
Diezelfde overtuiging ligt ook onder haar inzet voor flexibel onderwijs, waar ze de afgelopen drie jaar nauw bij betrokken was als programmadirecteur. “De wereld staat niet stil en onze studenten zijn anders dan tien jaar geleden. Als je studenten goed wilt bedienen, moet je het onderwijs daarop aanpassen.” Ze ziet flexibel onderwijs niet als een trend, maar als een noodzakelijke ontwikkeling. “Uiteindelijk draait het maar om één vraag: halen studenten hun diploma? Dan moet het onderwijs aantrekkelijk, passend en toekomstbestendig zijn.”
Veranderen doe je samen
Minstens zo trots is ze op de ontwikkeling van de onderwijscatalogus, waarin onderwijsontwerp, roosters en exameninformatie samenkomen. “Alle onderwijsontwerpers en een aantal collega’s van (toen nog) Service & Support hebben bijgedragen aan het stap voor stap inrichten van de onderwijscatalogus. We hebben nu een systeem waar iedereen tot op de dag van vandaag blij mee is. En dat is alleen gelukt doordat collega’s vanuit allerlei disciplines samenwerkten. Je doet dit soort dingen nooit alleen.”
Samenwerking is misschien wel het woord dat het vaakst terugkomt in het gesprek. “Ik heb altijd genoten van het interdisciplinaire werken. Iedereen draagt iets bij: docenten, planners, ICT’ers, onderwijsontwerpers, ondersteunende collega’s. Juist door die verschillende perspectieven en expertises kom je verder.”
De mensen ga ik missen
Op de vraag wat ze het meest gaat missen, antwoordt Janine meteen: ”De mensen. Met z’n allen achter één doel staan: goed onderwijs voor onze studenten. Dat blijft bijzonder.”
Stilzitten na haar afscheid ziet ze niet gebeuren. Ze wil zich blijven inzetten als interim adviseur of projectleider, wanneer een opdracht haar aanspreekt. “Als het leuk is, doe ik het. Daar heb ik echt zin in, een kijkje nemen bij andere organisaties. Twee dagen of vijf dagen per week, dat maakt me niet uit. Ik zie wel wat er op mijn pad komt.”
Mooie herinneringen
In haar privéleven kiest Janine vooral voor herinneringen. Ze rijdt nog altijd in haar oude Volkswagen Cabrio. “Ieder jaar denk ik: ‘Koop ik een nieuwe auto of gaan we weer met de hele familie op vakantie?’ We zijn weer met zijn allen op vakantie gegaan, dus ik rijd nog steeds in die auto.” Ze voegt eraan toe: “Ik ben niet zo van spullen of status. Mensen en mooie herinneringen vind ik veel belangrijker.”
Stap af en toe uit de waan van de dag
Aan haar collega’s wil ze nog één advies meegeven. “Dwing jezelf om af en toe uit de waan van de dag te stappen. Kijk even van een afstand naar het geheel. Anders verlies je jezelf in kleine brandjes, terwijl je juist door overzicht te houden de organisatie echt verder kunt brengen.” Janine pakt zelf die momenten door in gesprek te gaan met mensen en haar ideeën te toetsen. Maar ook door in haar eentje op een stoel in de tuin te zitten en te bedenken of ze met de goede dingen bezig is.
Janine laat mboRijnland met een trots gevoel achter. Het is tijd voor een nieuw hoofdstuk.
