Tess: ‘Werken in de zorg doe je samen, dus iedereen is een winnaar.’

Tess: “Er is zoveel mogelijk binnen dit beroep, en juist dat maakt het zo mooi. Ik heb geen moment spijt gehad van mijn keuze voor de zorg.” 

Tess (20) ging dit jaar de uitdaging aan en deed mee aan de wedstrijd Verpleegkunde van Skills Heroes, de landelijke mbo-vakwedstrijden. Met haar passie voor het vak en haar harde werk wist ze de top-8 te behalen. Op 19 en 20 maart kwam ze in actie tijdens Skills The Finals in de Brabanthallen. Na twee spannende en intensieve dagen bewees ze het: Tess is Nederlands Kampioen Verpleegkundige 2026!

Passie voor de zorg

“Mijn interesse in de zorg begon al op jonge leeftijd. Op de basisschool zei ik al dat ik later kinderen wilde helpen. Op de middelbare school ontwikkelde dat zich verder en wilde ik eigenlijk iedereen helpen. In mijn omgeving stond ik ook altijd klaar voor anderen, bijvoorbeeld door mensen in een rolstoel te helpen. Het zorgzame heeft dus altijd al in mij gezeten. Toen ik een opleiding moest kiezen, heb ik niet eens naar andere opties gekeken: ik koos meteen voor Verpleegkunde. Ik startte met de BOL-opleiding op de locatie Leiden Breestraat. Na twee jaar besloot ik over te stappen naar de BBL-opleiding Verpleegkunde, omdat ik merkte dat ik meer leer in de praktijk en minder behoefte heb aan theorie. Nu ga ik één dag per week naar school en werk ik daarnaast drie dagen per week als leerling in het LUMC. Ik heb ontdekt dat deze manier van leren beter bij mij past. In het LUMC wissel je per half jaar of jaar van afdeling waardoor ik verschillende afdelingen leer kennen. Ook op afdelingen die mij in eerste instantie minder aanspraken, zoals chirurgie, maar die mij juist positief hebben verrast. Hierdoor ontdek ik steeds beter wat echt bij mij past en waar mijn interesses liggen.” 

De weg naar de finale

“Vorig jaar kwamen docenten tijdens een lesdag langs de klassen om te vertellen over Skills Heroes. In eerste instantie wilde ik niet meedoen, omdat ik het al druk genoeg had. Maar toen twee klasgenoten mij overhaalden, besloten we met z’n drieën deel te nemen. We begonnen met een voorronde op de locatie Leiden Breestraat, waar ik als beste eindigde. Daarna volgde de voorronde van heel mboRijnland en ook daar werd ik eerste. Uiteindelijk mocht ik mboRijnland vertegenwoordigen tijdens de landelijke kwalificatiewedstrijden. Er waren 27 deelnemers en ik moest een plek in de top-8 behalen om door te gaan. Na de kwalificatiewedstrijd had ik mijn twijfels of ik alle casussen wel goed had uitgevoerd. Om eerlijk te zijn had ik me er al bij neergelegd dat ik de finale niet had gehaald. Toen de uitslag kwam en bleek dat ik wel door was naar de finale, was ik echt in shock. Ik was super trots en daarna ben ik samen met mijn docentbegeleider Paula gelijk hard gaan trainen voor de finale. Ook in het LUMC kreeg ik de kans om me goed voor te bereiden. Ik werd geplaatst op de afdeling chirurgie, omdat de casussen in de finale grotendeels op deze afdeling waren gebaseerd. Het was heel fijn dat mijn werkplek mij die mogelijkheid gaf.”

In shock tijdens Skills the Finals

“We vertrokken op woensdag 18 maart naar Den Bosch voor de kick-off van Skills The Finals. Op donderdag begon voor mij de finale, die bestond uit tien opdrachten, verdeeld over twee dagen. Het waren twee intensieve dagen waar ik samen met Paula hard naartoe had gewerkt. Je volledig voorbereiden is eigenlijk niet mogelijk, want zo’n finale moet je echt ervaren. De casussen bestonden uit verschillende situaties, zoals thuiszorg of een acute situatie in het ziekenhuis. Bij sommige opdrachten werkten we met acteurs en bij andere met een simulatiepop. Alles voelde zo realistisch dat ik me makkelijk kon inleven in de situatie.
Na twee lange wedstrijddagen kwam de ontlading. Ik was enorm trots dat ik er had gestaan en dat was voor mij al alles waard. Tijdens de prijsuitreiking had ik dan ook geen verwachtingen. Alle finalisten waren ontzettend goed en ik was vooral trots dat ik de finale had gehaald. Toen mijn naam werd geroepen om het podium op te komen, had ik het niet eens door. Ik had mijn kleding niet eens goed aan en liep in complete shock het podium op. Het moment waarop ik hoorde dat ik goud had behaald, was een nog grotere verrassing. Ik wist niet wat ik moest voelen en alles ging in een waas aan me voorbij. Met tranen van ongeloof liep ik van het podium. Tot op de dag van vandaag kan ik het eigenlijk nog steeds niet geloven.”

Werken in de zorg doen we samen

“De titel Nederlands Kampioen voelt nog steeds onwerkelijk en ook een beetje dubbel. Het vak verpleegkunde doe je namelijk nooit alleen. Je werkt samen met andere verpleegkundigen, artsen, specialisten en zelfs met de dierbaren van je patiënt. Je staat naast patiënten in misschien wel de kwetsbaarste periode van hun leven. Vaak zie je hen er weer bovenop komen en dat is waar je het als verpleegkundige echt voor doet. Mijn droom om met kinderen te werken is er nog steeds. Na mijn opleiding wil ik daarom misschien solliciteren op een kinderafdeling. Tijdens je werk volg je dan aanvullende scholing en behaal je certificaten om je te specialiseren in de zorg voor kinderen. Tegelijkertijd heb ik tijdens mijn tijd in het LUMC geleerd om open te staan voor andere specialisaties. Er is zoveel mogelijk binnen dit beroep, en juist dat maakt het zo mooi. Ik heb geen moment spijt gehad van mijn keuze voor de zorg.”